Rynek

W II połowie XVI wieku na terenie współczesnego Rynku (konkretnie po w jego wschodniej części) rozwinęło się Przedmieście Świętego Krzyża. Nazwa dzielnicy pochodziła od niewielkiej drewnianej kaplicy pod wezwaniem św. Krzyża. Budowla stała pośrodku cmentarza, otoczonego drewnianym parkanem. Po pożarze Przedmieścia Bielawskiego w 1702 r., doszło do masowej migracji tamtejszych mieszkańców, w tą część miasta, co przyczyniło się do szybszego rozwój tego obszaru.

Na przełomie XVIII i  XIX wieku stopniowo uległa zapomnieniu nazwa Przemieście św. Krzyża i przyjęło się określenie „nowe miasto”. Natomiast pozostaje zagadką, kiedy dokładnie wytyczono Rynek. Musiał powstać przed 1828 rokiem, bowiem na ten rok jest datowana mapa Quiram’a, na której plac jest już zaznaczony. 

W XIX w. Rynek stał się centrum miasta. Wokół niego powstawała gęsta zabudowa, w tym ratusz, siedziba policji i poczty, a w oznaczone dni i w konkretnych porach dnia odbywał się targ. 

Pierwotnie do Rynku prowadziły cztery ulice: od wschodu obecne Bydgoska i Długa, a od zachodu Dąbrowskiego i Podgórna. Po II wojnie światowej w miejscu zniszczonego ratusza powstała piąta ulica - Poznańska.  

 Określenie Nowy Rynek, pojawia się w literaturze pochodzącej z XIX w. i opracowaniach z lat międzywojennych. Używając tego określenia badacze za pewne pragnęli zaznaczyć, że plac jest nowym tworem i nie ma nic wspólnego z rynkiem średniowiecznym, którego lokalizacji do dziś nie znamy.

Opracowanie: Krzysztof K. Przygoda

Zdjęcia: zbiory MZK, Krzysztof K. Przygoda

Materiał na zasadach licencji CC BY-NC-SA