Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Potulicach

Dzisiejszy kościół parafialny w Potulicach powstał około 1862 r. jako kaplica prywatna rodziny Potulickich. Architektem odpowiedzialnym za wzniesienie świątyni był Leander Marconi. Stworzył on jeden z bardziej interesujących obiektów sakralnych w regionie, kaplica jest bowiem neoklasycystyczna z widocznymi wpływami neorenesansu. Krótka prostokątna nawa zamknięta jest półkolistym prezbiterium. Zazwyczaj nawa jest szersza od części prezbiterialnej, tu na odwrót – to właśnie prezbiterium stanowi dominantę założenia dzięki dołożeniu obejścia (ambitu). Warto zwrócić również uwagę na elewację frontową świątyni nawiązującą do malarstwa renesansu włoskiego – np. architektury ukazanej na obrazie „Trójca Święta” Masaccia. Wnętrze kościoła dzieli się na strefę górną przeznaczoną na nabożeństwa i dolną – krypty grobowe Potulickich. 

Wyposażenie wnętrza, podobnie jak sam kościół, zostało wpisane do rejestru zabytków, reprezentuje wysoki poziom artystyczny czego najlepszym przykładem jest znakomita rzeźba – alegoria ulatującej duszy.

W 1933 r., po śmierci hrabiny Anieli Potulickiej – ostatniej przedstawicielki rodu, majątek przejmuje Seminarium Zagraniczne. W czasie wojny w świątyni Niemcy umieścili w obiekcie magazyn. W latach 70. XX w. władze kościelne powołały parafię i na jej potrzeby kaplica zostaje poddana gruntownemu remontowi.

Opracowanie: Anna Sergott

Zdjęcia: Krzysztof K. Przygoda, T. Pasieka

Materiał na zasadach licencji CC BY-NC-SA